" Prawidłowe kształtowanie mowy jest

                                                           fundamentem wychowania człowieka "

                                                                                                         M. Sovak

 

LOGOPEDA

 MAGDALENA ORZEŁ

 

Godziny pracy:  CZWARTEK : 8.00 - 13.00

 

 

Kompetencje i zadania logopedy szkolnego

 

1.Przeprowadzenie wstępnych badań dzieci z grupy sześciolatków w celu ustalenia stanu mowy, w tym mowy głośnej i pisma – wytypowanie dzieci do pomocy logopedycznej;

2.Diagnozowanie logopedyczne oraz – odpowiednio do jego wyników – organizowanie pomocy logopedycznej;

3.Prowadzenie systematycznych ćwiczeń logopedycznych indywidualnych lub w grupach;

4.Utrzymywanie stałego kontaktu z rodzicami ucznia wymagającego intensywnych ćwiczeń – udzielanie instruktażu dla rodziców;

5.Udzielanie instruktażu nauczycielom, dotyczących prowadzenia prostych ćwiczeń logopedycznych, usprawniających narządy artykulacyjne,

aparat oddechowy i fonacyjny u dzieci wymagających pomocy logopedycznej;

6.Prowadzenie terapii logopedycznej indywidualnej i w grupach dzieci, u których stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju mowy głośnej i pisma,

7.Prowadzenie pomocy psychologiczno - pedagogicznej;

8.Organizowanie pomocy logopedycznej dla dzieci z trudnościami w czytaniu i pisaniu, przy ścisłej współpracy z pedagogiem

 i nauczycielami prowadzącymi zajęcia korekcyjno-kompensacyjne,

9.Organizowanie i prowadzenie pogadanek dla nauczycieli i rodziców dotyczących rozwoju mowy;

10.Organizacja i opieka nad gabinetem logopedycznym;

11. Prowadzenie odpowiedniej dokumentacji pracy, zgodnie z odrębnymi przepisami.

 

 

11 przykazań logopedycznych

1.       Mowa otoczenia winna być poprawna. Do dziecka trzeba mówić wolno, dokładnie i wyraźnie, trzeba koniecznie zaniechać sztucznego spieszczania i używania tzw. języka dziecięcego.

2. Dziecko winno reagować na aktywność uczuciową i słowną otoczenia. Z początku jest to uśmiech, ruch rączki, przegięcie ciała. Wnet jednak następują reakcje głosowe. Gdy ich brak, trzeba konicznie zbadać słuch dziecka, gdyż może być on osłabiony.

 3. Nie wolno krępować dziecka w reagowaniu na aktywność otoczenia.

4. Jeśli dziecko ma nieprawidłową budowę narządów mownych (np.: rozszczep warg, dziąseł, podniebienia, zniekształcenia w układzie szczęk, uzębienia) powinno się z nim bezwzględnie udać do lekarza specjalisty: chirurga - plastyka lub ortodonty.

 5. Dziecko leworęczne należy otoczyć specjalną opieką. Nie wolno zmuszać go do posługiwania się w okresie kształtowania się mowy ręką prawą, gdyż mogą wystąpić zaburzenia mowy.

6. Kiedy dziecko zaczyna samo coraz więcej mówić, nie należy tej skłonności gasić obojętnością, czy cierpką uwagą, bo wówczas dziecko zamyka się w sobie, staje się nieufne i powoli niemieje.

7. Nie należy hamować żywiołowego pędu do mowy, trzeba wykorzystać ogromny ładunek uczuciowy, jaki dziecko wkłada w mowę.

8. Należy pilnie baczyć, czy kształtowanie się mowy dziecka przebiega zgodnie z normą wiekową.

9. Z chwilą zdobycia przez dziecko umiejętności mówienia zdaniami, nie wolno bezustannie przeszkadzać dziecku przez ciągłe poprawianie i zmuszanie go do poprawnego powtarzania, gdyż dziecko straci zaufanie do otoczenia, przestanie mówić.

10. Dziecko trzyletnie monologuje, ale też chce rozmawiać z otoczeniem, zadaje mnóstwo pytań, a także przepada za opowiadaniami. Nie wolno lekceważyć tych faktów, które pomagają dziecku w wysławianiu się, w umiejętności wyrażania myśli i uczuć.

11. Jeśli mimo wszystko nie udało się zapobiec powstaniu zaburzenia mowy, nie wolno opuszczać rąk. Powstające coraz liczniej poradnie logopedyczne są w stanie pomóc dziecku, o ile rodzice i wychowawcy będą z nimi jak najściślej współpracować

 

 

 

Informacje dla rodziców >>>

opracowała: Magdalena Orzeł